Plataan

Soms kom je kleuren en vormen tegen die je absoluut wilt vastleggen. Welke is voor iedereen weer anders, maar dit was er een voor mij.

Plataan, Platanus

De Plataan, want daar gaat het hier om, heeft in dit geval geen natuurlijke vorm meer. Zijn takken werden geleid, zodat een parasolvorm ontstond. Bedoeld om schaduw te geven. Maar het gebladerte leverde in combinatie met de gevlekte stam een fascinerend patroon op, zeker in het spel van licht en donker dat de zon ermee speelde. Platanen vind ik sowieso al aantrekkelijke bomen om te zien. De plantsoenendiensten van talloze dorpen en steden denken er net zo over.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Paarse knoopzwam en meer

Werkelijk, ik dacht dat we de paddestoelen wel gehad hadden, maar verroest, nee dus. Liep ik ineens tegen dit moois aan.

Paarse knoopzwam, Ascocoryne sarcoides

Schitterend om te zien toch, die verschillende kleuren en vormen! Oranje, groen, paars, niet direct kleurencombinaties die je verwacht in het wild aan te treffen. In de vorm van planten in een aangelegde tuin, ja, maar ergens op een pad langs bos en hei, nee. Het grappige is: het deed me gelijk denken aan het eten in een modern restaurant. Ook daar zie je vaak meerdere soorten, smaken en kleuren voedsel in kleine hoeveelheden op een bord bijeengebracht. Daar komt bij dat een van de huidige voedselmodes in restaurants is om het voedsel dicht bij huis te halen en recht uit de natuur. Of deze paddestoelen eetbaar zijn weet ik niet. Je ziet zeker 3 soorten en daarvan kon ik alleen de paarse achterhalen, dat is de Paarse knoopzwam. De vorm waarin je hem hier ziet doet overigens alleen in de kleur aan zijn naam denken. In zijn beste vorm hoort hij eruit te zien als een verzameling platte knopen.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Hoofd met vlakken 2

Eerder schreef ik al dat een werk soms ontstaat uit een vraag die je jezelf stelt, zie Hoofd met vlakken 1. Het werk van vandaag ontstond uit een vergelijkbare vraag, maar in dit geval evolueerde het werk veel meer. De oorspronkelijke vraag was of je een gezicht kon opbouwen vanuit doorlopende, min of meer rechthoekige vlakken. De tekening waar ik mee begon bleef nog dicht bij de vraag, maar toen ik eenmaal begon met de vertaling naar een schilderij ontwikkelde het zich een stuk verder.

Portret Face#02, acrylic painting, schilderij, acrylverf

De tekening was een tekening op het platte vlak. Als tekening werkte dat prima maar niet als schilderij. Al in een vroeg stadium van het schilderij wilde ik de driedimensionaliteit van het gezicht kunnen zien. En dat werd bovenstaand werk. Het was niet beoogd, maar bij toeval doet het werk mij sterk denken aan een magisch-realistisch werk, een vooral in Nederland zeer populaire zijstroom van het surrealisme.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Hoofd met vlakken 1

Sommige werken ontstaan vanuit een vraag. Dat kan een vraag van anderen zijn, maar net zo makkelijk een vraag die je jezelf stelt. Dit is een voorbeeld van een vraag die ik mezelf stelde: kun je een gezicht opbouwen uit driehoeksvlakken? Natuurlijk kun je een gezicht uit vlakken opbouwen, er zijn genoeg voorbeelden te vinden als je ernaar op zoek gaat, zie met name in het kubisme. Maar de vraag was vooral of het mij zou lukken.

Portret Face#01, acrylic painting, schilderij, acrylverf

Dit was het resultaat. Niet alle vlakken zijn driehoeken, zoals je ziet, maar de driehoek is wel de belangrijkste basisvorm in het schilderij. Geometrische vormen hebben snel iets afstandelijks, maar de warme kleuren van het gezicht bieden wat mij betreft voldoende tegenwicht.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Surrealistisch

Zo af en toen is het een plezier je te wagen aan een surrealistisch werk. Meer dan bij veel andere stijlen kun je je fantasie gebruiken terwijl je toch gewoon kunt putten uit de wereld om je heen. Of uit je dromen. En daarnaast is het vervreemdende van een surrealistisch werk een belangrijk deel van de aantrekkingskracht. Je ziet dingen die je kent maar anders.

Teol (as we know it) ©Hiser.nl

Na diverse werken op papier werd het tijd eens op doek te schilderen. Als je een harde ondergrond gewend bent dan is het wel even wennen aan het verende doek. Sommige schilders spannen hun werk daarom eerst op als het klaar is. Zo bevestigde Pierre Bonnard zijn doeken aan de muur tijdens het schilderen. Daar is iets voor te zeggen, met een ondergrond die meegeeft is soms moeilijk te werken.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Paddestoel 4

De paddestoelentijd is natuurlijk wel zo ongeveer voorbij, maar ik kan het toch niet laten de paddestoelfoto’s af te sluiten met de klassieker onder de paddestoelen. Als je iemand naar een paddestoel vraagt is het eerste wat opkomt de rode met witte stippen, de Vliegenzwam. Nou ja, rood, hij kan echt rood zijn maar ook geel-oranje, zoals hier.

Vliegenzwam, Amanita muscaria

Het mag gezegd worden, het is zeker een van de mooiere paddestoelen en met zijn rode kleur steekt hij ook altijd lekker af, zeker tegen groen gras. Toch kun je er soms ook makkelijk aan voorbij lopen, vooral als het een enkel exemplaar is en hij wat verstopt is door gevallen blad. Ik ben geen paddestoelkenner, maar dit is een giftige soort. Alleen naar kijken dus.

Vliegnzwam, Amanita muscaria

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Hollandse lucht

Nederland heeft de naam mooie luchten te laten zien. Naar verluidt is de lichtval hier ook uniek, doordat het vele water het licht weer naar de lucht weerkaatst. Of die lichtval zo uniek is waag ik te betwijfelen, mij is het althans nooit echt opgevallen en ook in andere landen hebben ze bloedmooie hemels. Maar goed, dat neemt niet weg dat de luchten hier bijzonder mooi kunnen zijn. Dit was in het voorjaar in Cuijk aan de Maas. Een vrijwel uitgestorven zaterdag, zoals je ziet, met mooie vliegtuigsporen in de lucht.

Cuijk aan de Maas

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Webben in de herfst

Een vast element van het najaar vormen de spinnewebben. Wat ze vooral bijzonder maakt in de herfst is dat je ze zo goed kunt zien in de ochtend, voor de zon te warm is. De webben zijn beladen met dauwdruppels en eerst dan valt het pas op hoeveel spinnewebben er overal zijn. Als je een insect bent en je hebt genoeg hersens, dan kun je ’s morgens zien hoeveel vallen er gespannen zijn.

spinneweb in de herfst

Spinnen zijn duidelijk een succesvolle diersoort, gezien hun grote aantallen. En voor de mens is het bepaald ook niet onprettig dat de insecten enigszins in toom gehouden worden. De meeste mensen rekenen spinnen ook tot de insecten, ik net zo goed, maar strikt genomen behoren spinnen niet tot de insecten maar tot de geleedpotigen. Een diersoort waar bijvoorbeeld ook de schorpioenen toe behoren.

spinneweb in de herfst

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Paddestoel 3

Na een eerder bericht over paddestoelen dacht ik dat ik dat onderwerp gehad had, maar toen kwam ik deze Hanekammen tegen. Ze zijn eetbaar, maar staan op de rode lijst, dus komen niet vaak meer voor. Jammer, niet vanwege de eetbaarheid maar omdat deze paddestoel eruit knalt in het groene gras. Hij wordt ook wel Dooierzwam genoemd, en waarom dat zo is is wel duidelijk. Bekender is de andere naam waaronder hij bekend staat: Cantharel. Ze zijn er van juni tot oktober, dus trof ik het ze nu nog aan te treffen.

Hanekam, Dooierzwam, Cantharel

Een mooi gezicht zijn vooral ook de lamellen.

Hanekam, Dooierzwam, Cantharel

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+

Dubbelportret

Een enkelvoudig portret, een portret van een persoon, is vaak al moeilijk genoeg. Maar soms wil je wel eens wat anders of leent een onderwerp zich voor iets anders. In dit geval was dat een dubbelportret. Waar het gaat om de natuurgetrouwheid klopt dit dubbelportret niet helemaal, met name niet in alle kleuren. Maar wat maakt het uit, je hebt altijd de vrijheid om de kleuren te kiezen waar jouw voorkeur op dat moment naar uitgaat.

dubbelportret Katja en Maj

Het was een genoegen het dubbelportret te maken. In de regel zijn er tijdens het schilderen momenten dat je je afvraagt hoe het in hemelsnaam goed moet komen, maar meestal kom je daar weer overheen. En zoniet, dan kun je altijd alles weer overschilderen om een nieuw werk te maken. Dat was deze keer gelukkig niet nodig.

Delen met anderen?Share on FacebookShare on TumblrTweet about this on TwitterDigg thisShare on Google+